Bir Beceri Seviyesi Hiç Düşmeli mi?
Beş basamaklı bir uygulama merdiveni oluşturduk ve en tepede rahatsız edici bir soruyla karşılaştık: Birisi pratik yapmayı bıraktığında ne olur?
Ibrahim Elkobeissi · · 5 dk okuma ·

Merdiven
Koordinasyon çalışmalarında beceri gelişimi bir eğitim salonunda gerçekleşmez. Sahada, hastalar arasındaki anlarda, zor bir durumdan sonra yapılan düzeltmede veya vardiya sonunda yapılan sessiz bir incelemede gerçekleşir. Bir günlük bir kurs koordinatör yapmaz. Kimse ne yaptığını fark etmeden geçen iki yıl da yapmaz.
Dreyfus beceri edinme modeline dayalı beş basamaklı bir uygulama merdiveni kullanıyoruz. Beş basamak şunlardır: öğrenme, uygulama, tutarlılık, akıcılık ve meslektaşlara referans olma. Her basamak, bir koordinatörün ne kadar süre çalıştığını veya bir testten kaç puan aldığını değil, bir uygulamayla nasıl bir ilişki kurduğunu tanımlar.
- Öğrenme. Uygulamanın varlığından haberdardır ve onu tanımlayabilir. Baskı altında henüz denememiştir.
- Uygulama. Uygulamayı denemiştir. Yaparken üzerinde bilinçli olarak düşünmesi gerekir.
- Tutarlılık. Hatırlatılmaya gerek duymadan uygular. Bu, paralel yürüttüğü bir teknik değil, normal işinin bir parçasıdır.
- Akıcılık. Uygulamayı, orijinal tanımın kapsamadığı durumlara uyarlar. Neyi, neden değiştirdiğini açıklayabilir.
- Meslektaşlara referans olma. Diğerlerinin bu uygulamada tıkandıklarında geldikleri kişidir. Uygulamayı gösterebilir, varyasyonları açıklayabilir ve bunu bir gösteriye dönüştürmeden başkasını düzeltebilir.
Tek bir test değil, aralıklı onay
Bir basamaktan diğerine geçmek dört aralıkta onay gerektirir: 7, 14, 28 ve 56. günler. Bir Salı günü, sonraki Salı, iki hafta sonra ve bir ay sonra bir uygulamayı doğru şekilde yapan bir koordinatörün dört veri noktası vardır. Her onay resmi bir değerlendirme değil, bir tur gözlemdir. Bir koordinatörün veya program yöneticisinin şu notudur: Bunu, şu durumda, şu şekilde yaptığını gördüm.
Neden dört? Tek bir gözlem, uygulamanın bir kez gerçekleştiğini kanıtlar. Dört aralıklı gözlem ise bunun kişinin çalışma biçiminin bir parçası haline geldiğini gösterir. Aralık önemlidir. Bir hafta içindeki dört onaylık bir yoğunluk, uygulamanın sadece belirli bir andaki durumunu gösterir. Sekiz haftaya yayılmış dört onay ise uygulamanın kalıcı olduğunu gösterir.
Terfi, her basamakta mükemmellik gerektirmez. Uygulamanın görünür olmasını, kullanılmasını ve onaylar arasındaki boşluğun büyümemesini gerektirir.
En üstteki soru
Bir koordinatör "meslektaşlara referans olma" seviyesine ulaştığında, merdivenin gidecek başka yeri kalmaz. Bu, tasarım gereğidir. Beşinci basamak bir rütbe değil, bir işlev tanımıdır. O, diğerlerinin kendisine geldiği kişidir. Bu kişi olmayı bırakmadığı sürece bu durum değişmez.
Ve işin rahatsız edici kısmı şudur: Ya bırakırsa?
Referans basamağındaki bir koordinatör üç aylık izne ayrılır. Döndüğünde manzara değişmiştir. İçinde yer almadığı yeni durumlar ortaya çıkmıştır. Uzmanlaştığı belirli tekniklerden bazıları artık ekip tarafından farklı şekilde yönetilmektedir. Hala deneyimlidir ancak artık referans değildir.
Onu üçüncü basamağa geri düşürmek yanlış olur. Bu, gerçek bilgiyi yok sayar ve yokluğun cezalandırıldığı sinyalini verir. Onu beşinci basamakta tutmak da yanlış olur. Bu, ekibin geri kalanına, o basamağın artık onun için bir anlam ifade etmediği halde bir anlamı varmış gibi hissettirir.
Bunun yerine yaptığımız: Seviye düşürmek değil, işaretlemek
Onay aralığının iki katı süre boyunca gözlemlenmeyen bir uygulama, yeni bir inceleme gerektiriyor olarak işaretlenir. Beşinci basamak için onay aralığı 56 gündür. Eğer bir koordinatörün bu uygulamayı 112 gün boyunca yaparken gözlemi yapılmadıysa, sistem bunu işaretler. Seviye düşürme olarak değil, bir soru olarak: Bu uygulama hala aktif mi?
Bu işaret bir konuşma başlatır. Koordinatör ve yöneticisi, uygulamanın hala kullanılıp kullanılmadığına, değişip değişmediğine veya yeni bir onay turuna ihtiyaç olup olmadığına karar verir. Karar onlara aittir. Sistem işaretler; insanlar karar verir.
Bu ilke —sistemin organize ettiği, insanların karar verdiği— sadece bu özelliğe özgü değildir. Ürün genelinde uyguladığımız bir kuraldır. Veriler size bir uygulamanın dört aydır onaylanmadığını söyleyebilir. Ancak bunun önemli olup olmadığını söyleyemez. Orada her gün çalışan kişi bunu söyleyebilir.
Açık soru
Merdiven hakkında henüz çözülmemiş bir sorumuz var ve bunu iyi bir şekilde yanıtlayacak kadar çok programın yürütüldüğünü görmediğimiz için açık tutuyoruz.
Tek bir seviye üç ayrı sinyale bölünmeli mi?
Üç sinyal şunlar olacaktır: kanıtlanmış uzmanlık (değişmeyen dört aralıklı onay), güncel uygulama (uygulamanın standart aralık içinde gözlemlenip gözlemlenmediği) ve kanıt ağırlığı (derinliğin kaba bir göstergesi olarak kayıtta toplam kaç onay olduğudur).
Bunları birbirinden ayırmak, bir yöneticinin; derin uzmanlığa ve uzun bir geçmişe sahip ancak yakın zamanda gözlemlenmemiş bir koordinatör ile aynı aşamaya çok az onayla hızlıca ulaşmış bir koordinatörü ayırt etmesini sağlar. Birincisi muhtemelen paslanmıştır; ikincisi ise uygulamanın kalıcı olduğunu henüz kanıtlamamıştır.
Tasarımı henüz değiştirmememizin nedeni, tek bir sayıyı üçe bölmenin yönetici üzerinde yeni bir bilişsel yük oluşturmasıdır. Üç sinyal, otomatik olarak tek bir sayıdan daha kullanışlı değildir. Herhangi bir ekleme yapıp yapmamaya karar vermeden önce, program yöneticilerinin mevcut verileri nasıl kullandığını gözlemliyoruz.
Buna ancak sorunun pratikteki etkisini gördüğümüzde karar vereceğiz, öncesinde değil.
Reflection, ön saflar koordinatörleri için beş aşamalı bir süreç yürütür: isim bazlı kaydedilen gözlemler, doğru aralıklarla takip edilen onaylar ve bir uygulamanın yeniden incelenmesi gerektiğinde görevden alma değil, sadece uyarı verme mekanizması. Program yöneticileri her koordinatörün ilerlemesini görebilirken, koordinatörler yalnızca kendi süreçlerini görürler. Hastaneler ve tıp merkezleri için hazırladığımız sayfamızdan sistemin nasıl çalıştığını inceleyin.
Kaynaklar
- Mind Over Machine: The Power of Human Intuition and Expertise in the Era of the Computer. Free Press, 1986.
- Spaced Repetition and Learning. Cognitive Psychology Review, 2008.
Yorumlar
ROADYOM Reflection içine yerleşik olarak gelir
Daha fazla bilgi
